‎دهه شصت و قبرهایی در خانه؛ ویدئویی از مدفن چند زندانی سیاسی اعدام شده

جمعه ۵ تیر ۱۳۹۴-۲۰۱۵-۰۶-۲۶-IranSOS- اعدام های گروهی زندانیان سیاسی در دهه شصت واقعیتی انکار ناپذیر و در عین حال تلخ از تاریخ معاصر ایران و زخمی کهنه بر پیکر جامعه مدنی است، این اعدام های گسترده بین سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷ در سراسر کشور اجرا شد و قربانیان آن در مناطق مختلفی به اشکال مختلفی دفن شدند، علاوه بر این که محل دفن بسیاری هیچ گاه مشخص نشد، در شهرستان ها به ویژه در مناطق شمال کشور همچون استان گلستان با توجه به عدم اجازه دفن قربانیان در گورستان های عمومی اجساد بسیاری از اعدام شدگان ناچار توسط خانواده ها در منازل شخصی به خاک سپرده شده است.

‎عفو بین‌الملل از تغییرات جدید در قانون آیین دادرسی کیفری ایران انتقاد کرد

جمعه ۵ تیر ۱۳۹۴-۲۰۱۵-۰۶-۲۶-IranSOS- سازمان عفو بین‌الملل، روز پنجشنبه، با انتشار بیانیه‌ای، ضمن انتقاد از تغییرات جدید در قانون آیین دادرسی کیفری ایران، این تغییرات را “نقض حق دادرسی عادلانه” دانست. به گزارش هرانا به نقل از رادیو فردا، عفو بین‌الملل در بیانیه خود، از مقام‌های جمهوری اسلامی ایران خواستار اصلاح فوری قانون آیین دادرسی کیفری شد.

‎خانواده امیرحکمتی به وین رفت تا از ۱+۵ برای آزادی او کمک بخواهد

جمعه ۵ تیر ۱۳۹۴-۲۰۱۵-۰۶-۲۶-IranSOS- خانواده امیر حکمتی، تفنگدار سابق نیروی دریایی آمریکا و شهروند آمریکایی ایرانی که در ایران زندانی است، در تلاشی تازه خواستار آزادی او شدند. به گزارش هرانا به نقل از صدای آمریکا، سارا حکمتی، خواهر امیر حکمتی همراه با همسرش و مونتل ویلیامز، چهره مشهور تلویزیون آمریکا، از ایالت میشیگان راهی وین شدند تا از نمایندگان ۱+۵ و ایران که در حال مذاکرات نهایی هسته ای هستند درخواست کنند برای رهایی وی اقدامی بکنند. خانواده امیر حکمتی می گویند او به عفونت ریوی در زندان دچار شده است و پدرش نیز سرطان مغز دارد. آنها بارها از ایران خواسته اند با توجه به این شرایط امیر حکمتی را آزاد کند.

بزرگداشت ۵ تیر٬ روز جهانی منع شکنجه / ایران باید به معاهده منع شکنجه بپیوندد!

جمعه ۵ تیر ۱۳۹۴-۲۰۱۵-۰۶-۲۶-IranSOS- بنیاد عبدالرحمن برومند – روز ۲۶ ژوئن (۵ تیر) روز جهانی منع شکنجه و مجازات های بی رحمانه و پشتیبانی از قربانیان آن است. بر اساس تعریف قربانی شکنجه در قوانین بین المللی، که خانواده ها و نزدیکان افراد شکنجه شده را نیز قربانی شناخته است، می‌توان گفت که در طول سه دهۀ اخیر شکنجه و مجازات‌های بی رحمانه در ایران صدها هزار و حتی بیش از این قربانی برجای گذاشته است. دولت جمهوری اسلامی نه تنها در عمل به صورت روزمره از اعمال شکنجه در موارد انتظامی و امنیتی ابایی ندارد، بلکه در قوانینش نیز، تحت عنوان تعزیرات، مجازات های بی رحمانه، غیر انسانی و تحقیر آمیزی چون مجازات شلاق و قطع عضو را نهادینه ساخته است.