تظاهرکنندگان عراقی دیگر نمی­خواهند آلت دست حاکمین باشند

چهارشنبه ۱۶ بهمن ، ۱۳۹۸-۲۰۲۰-۰۲-۰۵-SOS Iran- بعد از دو ماه تظاهرات، صد­ها کشته و زخمی که به شکل قیام در شهر­های جنوب عراق نمودار شد، نخست­وزیرعراق، مَهدی (Mahdi) در روز ۲۹ نوامبر استعفای خود را اعلام کرد. او نتوانست جلوگیربسیج عمومی، بویژه جوانان باشد که مبارزه­شان بعنوان “اولین قدم” برای تغییر سیستم محسوس بود.

این آن سیستمی است که امپریالیسم آمریکا با هجومش به عراق ایجاد ودر سال ۲۰۰۳ آن را مسقر کرده­است، سیستمی که بر تقسیم قدرت مابین قبایل مذهبی بنا شده­است، تا احزاب  مربوطه به آنها بتوانند زمینه سلطه ایالات متحده و غارت منابع نفتی را از طریق کنسرن­های خارجی تسهیل نمایند و در مقابل قبایل مذهبی و شبه نظامیان وابسته به آنان نیزبتوانند به بخشی از اموال عمومی دسترسی داشته باشند. رهبران جمهوری اسلامی هم از این سیستم که با کمک به احزاب شیعه و شبه نظامیان وابسته که رابطه نزدیکی با آنها دارند، بهره­مند می­شوند. اقشار ممتاز عراق درمناطق کاملا حفاظت شده  مانند « منطقه سبز» در بغداد زندگی می­کنند ولی اکثریت بزرگی از اهالی  در کشوری که در عرض سی سال جنگ و تحریم به خرابه­ای تبدیل­ شده است به حال خود رها شده و محکوم به مرگ تدریجی­اند. منشی دولت ایالات متحده آمریکا جیمز بیکر(Jams Backer) یکی از جنایت­کاران جنگی دارودسته بوش(پدر) گفت که “آمریکا عراق را بمباران می­کند تا آنرا بدوران ماقبل صنعتی شدن  برگرداند” این درطی جنگ اول خلیج بود. تحریم ­های اقتصادی بعدی  که صد هزار قربانی غیر نظامی بر جای گذاشت تا سرنگونی صدام حسین و اعدام او و برقراری  سیستم کنونی – متشکل از احزاب مذهبی در سال ۲۰۰۳ ادامه یافت.

جوانان عراقی این دوره را تجربه نکرده­اند ولی آنها نتایج آنرا احساس می­کنند. آنها در کشوری زندگی می­کنند که شرکت­های خارجی در جنوب عراق در استان بصره، تنها بندر مهم، نفت را صادر می­کنند. ولی آنها کاری پیدا نمی­کنند.  باید به شبه نظامیان ویا احزاب مذهبی رشوه دهند تا کاری با مزد ناچیز بیابند. در این منطقه و بغداد ابراز نارضایتی از سال ۲۰۱۱ هیچگاه فروکش نکرده­است در آنجا از سال ۲۰۱۸  تظاهرات و تجمعات  عمومی هزاران فرودست، کارگر و جوان را روانه خیابانها کرده­ است برای اینکه آب آشامیدنی و برق برای همگان  و یک نظام پزشکی – درمانی و بهداشت و نیز آموزش و پرورش عمومی، آنچه که لایق این نام­هاست در دسترس همگان باشد.اکثریت شیعیان عراق  در جنوب این کشور زندگی می­کنند، درست دراینجا، تظاهرکنندگان شعار«دولت دزدان»، اختلاس، نفی سیستم احزاب مذهبی- قبیله­ای وشبه نظامیان وابسته به آنها، از جمله تشکل­های شیعه­ای را می­دهند. آنها خواهان پایان دادن به دخالت خارجی­اند که با حربه نفاق مذهبی و نژادی عمل می­کنند. تظاهرکنندگان مدت دو ماه است که برای این خواست­های اجتماعی و ملی باوجود اختناق حاکم و زیر رگبار گلوله­های مزدوران که همراه با دستگیری­های وسیع در بصره و نیز در نجف و بغداد بوده­است مبارزه می­کنند. زیر فشار این جنبش «مَهدی» به نام “مصالحه” از مقام نخست­وزیری که از سال ۲۰۱۸ بعهده داشت استعفا می­دهد. او هیچگونه مخالفتی نه با ایران و نه با آمریکا نداشت و توسط احزاب مذهبی به قدرت رسانده شده بود که همچنان به دنبال امتیازات و درآمد­های سرشار خود بودند. با توجه به تشدید و نقدی که بخصوص دربه آتش کشیدن کنسولگری ایران درنجف شد، ­ آل- سیستانی (AL- Sistani) یکی از با نفوذ­ترین رهبران ساکن در این شهر مقدس رضایت به قربانی کردن مَهدی را داد تا ازآشوب­های بزرگتر جلوگیری شود و از هم­پاشی نظمی که  براساس احزاب مذهبی بنا شده است جلوگیری شود.

این مقاله از نشریه( کار- آینده)  برداشت شده­است. برای اطلاعات بیشتر به سایت این جریان رجوع کنید.                                    www.arbeit-zukunft.

ترجمه و تکثیر<یکی ازفعالین چپ در وین – اتریش >

Kontaktadresse: Iran-Rat, Amerlinghaus, Stiftgasse 8, A-1070 Wien, email: schora.sam@gmail.com

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *