‎انتقال نه تن به زندان اوین در حاشیه آزادی‌های اخیر

جمعه ۲۹ شهریور ۱۳۹۲ – هرانا – در حالی آزادی زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ در رسانه‌ها انعکاس چشمگیری یافت که عملا تنها دو تن از بند ۳۵۰ اوین آزاد شده‌اند و در ازای آن ۹ زندانی جدید به این بند اضافه شدند. بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، طی هفته گذشته و در پی اخبار منتشر شده در رسانه‌ها در خصوص آزادی زندانیان سیاسی حداقل ۹ زندانی سیاسی جدیدا وارد بند ۳۵۰ زندان اوین شده‌اند.

‎آزادی جمعی از زندانیان سیاسی زندان اوین

چهارشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۹۲ – هرانا – گزارش‌ها از زندان اوین حاکی از این است که جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در این زندان، با مرخصی متصل به آزادی یا آزادی مشروط، آزاد  شده‌اند. بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حسین زرینی زندانی سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین، ساعت ۱ بامداد روز جاری با آزادی مشروط از زندان آراد شد.

‎وضعیت وخیم جسمی یکی از زندانیان سیاسی کرد زندان رجایی شهر کرج

دوشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۲ – خبرگزاری هرانا – رحیم (شهرام) الیاسی که به نوعی مشکل کبدی حاد مبتلا شده باید جهت آزمایشات کبد و تکه برداری به بیمارستانی خارج از زندان منتقل شود، ولی مسئولین حاضر به تامین هزینه‌های درمان وی نیستند. بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، رحیم (شهرام) الیاسی زندانی سیاسی زندان رجایی شهر کرج که به ۱۱ سال زندان محکوم شده است، بتازگی به نوعی مشکل کبدی حاد مبتلا شده.

‎نگرانی نسبت به وضعیت زندانی سیاسی کرد

پنجشنبه ۰۷ شهریور ۱۳۹۲ – هرانا – نامق محمودی که از ۱۵ روز پیش به نقطه نامعلومی منتقل شده، احتمالا در اداره اطلاعات سنندج بسر می‌برد.
‎بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نامق محمودی زندانی سیاسی ۶۲ ساله سالن ۱۲ زندان رجایی شهر کرج از تاریخ چهارشنبه ۲۳ مرداد ماه به نقطه نا‌معلومی منتقل شد و مسئولین در پیگیری‌های خانواده به ایشان اعلام کرده‌اند که به اداره اطلاعات سنندج منتقل شده است.

علیه مجازات اعدام

بیستم ژوئن -۳۱ خرداد،روزحمایت از زندانیان سیاسی است – یکی ازراهکارهای این حمایت،مبارزه برای لغومجازات اعدام است .

علیه مجازات اعدام – نگارش : رزا لوکزامبورگ – ترجمه : کیوان شفیعی‪ ‬برای زندانیان سیاسی­ ای که شکار یک نظام کهنه بودند، ما نه در آرزوی عفو بودیم و نه در پی‌ بخشش و بزرگواری. ما حق آزادی و ابراز وجود و انقلاب را برای صدها انسان شجاع و وفاداری (معتقد) طلب کردیم، که در زندان‌ها و بازداشت­گاه‌ها (قلعه­ها) فریاد و ضجه برمی‌­کشند؛ زیرا که تحت دیکتاتوری مجرمان امپریالیست سابق، از برای مردم، صلح و سوسیالیسم جنگیده بودند‪.‬