تشکلی برای حقوق بشر در ایران 2024-2003
چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت، ۱۳۹۹–SOS Iran-
“نقدر ساچلارین رنگی قشنگ دیر” ایرج
“آخ ساچین داهی رنگی یوخ دور” بلقیس
“یوخ یوخ چوخ قشنگ دیر” ایرج
آخرین جملات ایرج به همسرش ! *
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده عالم دوام ما
ایرج کشکولی روز 14 اردیبهشتماه 1399 در حومه پاریس از میان ما رفت. این روز مصادف است با سالگرد کشته شدن دو تن از رفقایاش خسرو صفائی و گرسیوز برومند.(اردیبهشت 1355)
Continue reading “در گرامیداشت یاد ایرج عزیز (کاک اسماعیل)”
چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت، ۱۳۹۹-2020-05-06-SOS Iran- باقر مرتضوی: 44 سال پیش “ساواک”، سازمان امنیت رژیم جنایتکار پهلوی رفیقمان گودرز برومند را دستگیر و زیر شکنجههای وحشیانه کشتند. نه فراموش میکنیم و نه میبخشیم
گرسيوز برومند (گرسى) در سال ١٣٢٢ در محله امامزاده شهر جهرم در خانواده‌ای متوسط زاده شد. از همان اوان کودکی فقر دیگران را بر نمیتابید و از نابرابری‌ها رنج میبرد. حتی حاضر بود پیراهنی را که به تن داشت بر سبیل کمک به کسی که بیش از او نیاز داشت، ببخشد. نقل است در روزگاری که هنوز به دبیرستان راه نیافته بود، در شبی زمستانی، نیمی از لباس‌های خود را به انسان مستمندی که از سرما به خانواده گرسیوز رجوع کرده بود بخشید و خود نیمه‌عریان ماند.
چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت، ۱۳۹۹-2020-05-06-SOS Iran- باقر مرتضوی: خسرو صفایى در سال ١٣١۴ در یک خانواده متوسط در سمنان به دنیا آمد. پانزده ساله بود که به سازمان جوانان حزب توده پیوست و به زودی به یکى از کادرهاى برجسته آن تشکیلات بدل شد.
خسرو با تشدید دیکتاتورى در سال ١٣٣٧ براى ادامه تحصیل به ایتالیا رفت و در دانشگاه معمارى رم ثبت نام نمود. ورود او به ایتالیا، مقارن با زمانى بود که کنفدراسیون محصلین ودانشجویان ایرانى مراحل تکوین اولیه خود را مىگذراند و صفائى خیلی زود به یکى از عناصر فعال کنفدراسیون تبدیل شد و به عضویت در رهبرى فدراسیون دانشجویان ایرانى در ایتالیا در آمد.